Zwembaden binnen

Zwembaden - Zonder overloop

Zwembaden - kuip

We bespreken hier de zwembaden die bekleed kunnen worden met natuursteen. Dit zijn dus vers betonnen, prefab beton, gemetste betonblokken of prefab kunststof kuipen waarop hechting mogelijk is. Het eerste waar men aan denkt bij een zwembad is de waterdichting van de kuip. Vertrouw nooit op de waterdichting van de betegeling. De basis van de waterdichting moet ter hoogte van de kuip worden gerealiseerd.
Men moet voldoen aan de dichtheidsklassen volgens de norm NBN EN 1992-3.
Een realistische waterdichte kuip voldoet aan de volgende richtlijnen die ook terug te vinden zijn in de TV 247 van het WTCB:
Gebruik van ‘traditioneel’ beton, maar met aandacht voor het verbeteren van de globale vloeistofdichtheid:

▪ Kwaliteit van het beton (beperken van de interne belastingen/spanningen in het beton)
▪ Beheersing van scheurvorming door aangepaste wapening (beperken van de breedte van eventuele scheuren)
▪ Correcte uitvoering van voegen (vermijden van infiltraties via de voegen)

Beton (vaste wand of betonblokken) is niet waterdicht. Het aanbrengen van een waterdichtingslaag is noodzakelijk. Deze moet continu aangebracht worden. Ze bestaan uit een stijve of soepele bekleding.

Het tweede waar men aan denkt is het afvoeren van water en vocht dat op de zwembadrand komt en de omliggende bevloering. Bij een overloopzwembad moet men rekening houden dat de natuursteen hiervoor geschikt is omdat deze constant in contact staat met water. De afvoer van de directe omgeving van het zwembad wordt best weg van de kuip gerealiseerd.

Zwembaden - water

Het calcium-carbonaat evenwicht van het zwembadwater speelt een belangrijke rol.  Er is een permanente chemische reactie bezig die een balans zoekt. In de ene richting ontstaat er overgesatureerd water met neerslag van CaCO3 ook wel ketelsteenvormend water genoemd. In de andere richting ontstaat ondergesatureerd water met CaCO3 in oplossing ook wel agressief water genoemd.

Agressief water kan leiden tot beschadiging cementgebonden materialen met als gevolg verpoedering, vertroebeling water, vorming afzettingen in het water.)

Er zijn vier begrippen die een effect hebben op beide reacties.
* T - Temperatuur
Kouder water is agressiever dan warmer water
* pH - Zuurtegraad
Zuurder water is agressiever dan neutraler/alkalisch water. Te hoge pH heeft een negatieve invloed op werkzaamheid chloor.
* TH - Totale Hardheid
Harder water is minder agressief dan zachter water. Regenwater verzacht het water
* TAC - alkaliteit

Water met hoge alkaliteit is minder agressief dan water met lage alkaliteit.

Aanbevolen grenswaarden
pH tussen 7,0 en 7,8 - idealiter 7,2
TH tussen 15 en 30°F
TAC tussen 10 en 20°F

Er zijn producten die deze parameters kunnen wijzigen.
CaCL2 verhoogt TH
NaHCO3 verhoogt pH en TAC
NaHSO4 verlaagt pH

Raadpleeg de norm NBN EN 16713-3

Zwembaden - bekleding natuursteen

Voor de bevloering rond het zwembad en de betegeling zelf raadpleegt U best de normen NBN EN 12058, 1341 en 1469. Kies uw natuursteen op advies van een professioneel. Dus de natuursteen moet zeker vorst- en waterbestendig zijn. Enkele natuurstenen vertonen een eigenschap die leidt tot vlekvorming volgens type I of type II in contact met water. Implementeer dus een goede afvoer van het water door een helling van 1,5% en een afvoergoot te voorzien. Hou deze laatste rein.
Kalkhoudende stenen (kalksteen, kalkzandsteen, marmer) kunnen reageren wanneer het Calcium-Carbonaatevenwicht verstoord wordt.  U kan dan steeds kiezen voor niet-kalkhoudende steen (zandsteen, kwartsiet, graniet, basalt, leisteen, gneiss)

Zwembaden - waterzuivering

Het toevoegen van producten zoals Cl (Chloor) en NaCl (zout) kunnen een effect hebben op uw natuursteen.

Chloor:
Een te hoog gehalte kan leiden tot schade, een te laag gehalte kan leiden tot infecties. Controleer de concentraties voor uw type zwembad opgegeven door de producent.
Zout:
Het toevoegen van zout kan bij oversaturatie leiden tot het binnendringen van zouten in de steen. Deze zouten kristalliseren in de poriën. Door herhaaldelijk op te drogen en terug vochtig worden, ontstaan er meer kristallen. Deze migreren dan naar het oppervlak met als gevolg een mogelijke afschilfering van het steenoppervlak. Let dus op met poreuze stenen.
Eenzelfde fenomeen kan ontstaan door zoutelektrolyse en dit kan leiden tot gipsvorming.